Breakfast@Tinsel

Tijdens de week maak ik, eerlijk gezegd, niet zoveel tijd voor het ontbijt. Na het opstaan om zeven uur heb ik nu eenmaal écht nog geen honger. Als ik moet werken maak ik een simpel extra boterhammetje dat ik bij mijn ochtendkoffie opeet aan mijn computer. Maar in het weekend (op een ietwat later uur, als in eerder brunch dan ontbijt) vind ik het heerlijk om uitgebreid te ontbijten (of brunchen dus...), met zachtgekookt eitje en soldaatjes en al.

Via Dingenzoekers (aanrader trouwens voor mensen met en zonder kinderen die graag eens buiten komen maar niet altijd zelf inspiratie hebben waar naartoe), ontdekte ik een adresje op 't Zuid in Antwerpen. F. nam vorige maandag verlof en mét baby gingen wij sinds lange tijd nog eens buitenshuis genieten van een ontbijtje bij Tinsel.

Waar je je bestelling zelf moet invullen op een papiertje.

Waar op elke tafel mooie wilde bloemetjes staan.

Waar het gezellig vertoeven is, aan een kleine of grote tafel...

...of aan het raam.

Waar het lekker ontbijten is.

Of waar je gewoon wat op je laptop of tablet kan tokkelen. 

En oh ja, ze hebben ook een verzameling Tiny-boeken voor de nostalgische zielen onder ons. Staan via Dingenzoekers nog meer op het te-ontdekken-programma: Café Kamiel en La Campine. Hmm!

Kersverse mama

Emil is morgen al 5 weken oud! Die eerste maand met een baby is wel heftig geweest moet ik zeggen. Het leven mét baby is opeens heel anders en ging in het begin (en nu nog bij momenten) gepaard met onzekerheid en frustratie. Ik lees overal dat dat normaal is. Het is immers niet niets om opeens verantwoordelijk te zijn voor zo'n klein wezentje en meteen te weten wat hij nodig heeft op welk moment. Maar tegelijk is het ook fantastisch om mama te zijn! Zo raar, ik ben een mama nu! Zelfs na negen maanden zwangerschap en 5 weken babyzorg dringt dat precies nog altijd niet tot me door. :-) Er zijn wel al enkele dingen die ik geleerd en ondervonden heb als kersverse mama:

• Een maxi cosi is een verdomd onhandig ding! Toen ik mama's er vroeger mee over de straat zag lopen dacht ik er niet veel van, totdat je zelf met zo'n lomp gewicht moet sleuren. En dan weegt Emil nu zelfs nog geen 4 kg... 
• Hormonen zijn vreselijk en fantastisch tegelijk! Ze bezorgden me baby blues die bij mij langer duurden dan de paar dagen die ze je in de boeken beloven. En maar wenen jong! Maar dankzij de borstvoeding en de hormonen die daarbij vrij komen, voel ik me, ondanks de gebroken nachten, helemaal niet moe. Meer zelfs, ik voel me nu meer uitgerust dan in de laatste maanden van mijn zwangerschap. Hoera voor de hormonen dus! 
• Naar de supermarkt gaan vergt nu behoorlijk wat vindingrijkheid. Als je met de auto gaat, wat dan met de maxi cosi? In het karretje natuurlijk! Helaas is er dan nauwelijks nog plaats voor je boodschappen zelf. Dan maar te voet met de wandelwagen. Maar waar verzamel je dan je boodschappen? Dan maar een klein mandje op wieltjes achter mij (én wandelwagen) aan trekken, en de wandelwagen met één hand manoeuvreren tussen de rekken. Niet aan te raden op zaterdag. Onderaan de wandelwagen heb je met die gigantische draagmand trouwens ook niet zoveel opbergplaats als je zou denken. Laat ons zeggen dat mijn plantje basilicum gekortwiekt thuis is geraakt. Deze zomer ga ik écht mijn eigen kruiden kweken (dit even terzijde...).
• Een draagdoek is een handig, dankbaar en onmisbaar item voor elke mama (en papa). Momenteel gebruik ik de Tricot Slen als ik 'even snel' (bestaat dat nog, 'even snel', met baby?) naar de bakker of bibliotheek moet of als Emil het even moeilijk heeft en dicht bij mij wil zijn. Gegarandeerd ligt hij binnen de vijf minuten te slapen. Ik ben wel geen held in dat knopen, maar oefening baart kunst zeker? Ik heb echter al wilde plannen om me ook een Manduca aan te schaffen. Zo kan F., die dat knopen helemaal niet ziet zitten, hem ook dragen binnen- en buitenshuis. Het lijkt me ook iets handiger voor langere tijd, want met de rekbare draagdoek zakt Emil na een tijdje naar beneden. Maar dat kan ook aan mijn armzalige knooptechniek liggen natuurlijk...

Er zijn natuurlijk nog veel meer dingen die ik ondervonden heb de afgelopen weken (borstvoeding valt niet te onderschatten, piemeltjes moeten altijd naar beneden wijzen in de pamper en kleine babyhandjes zijn plezant om vast te houden) maar laat ik u daar niet teveel mee vervelen. Hier zijn wat foto's van mijn geweldig mooie zoon, want daar zat u eigenlijk stiekem al op te wachten hè?

Pasgeboren! 2700 gr en 46,5 cm klein, maar kerngezond.

Een kleine mijnheer in een groot bedje.

Uitgeteld op mama's schouder na een heerlijke maaltijd.

Die muts vindt hij echt niet leuk...

Ja zeg, ik ben een mama!

(ps: Supermarktbehendigheidstips zijn welkom!)

Aftellen...

Het Grote Naaiboek

Het heeft zo zijn voordelen om als redacteur in een uitgeverij te werken en daar de enige te zijn die kan naaien. Ik werk op een afdeling die zich richt op boekhouders en fiscalisten en sta eigenlijk mijlenver van de afdeling die naaiboeken uitgeeft. Maar zo af en toe wordt eens beroep gedaan op mijn inhoudelijke kennis van het naaien (ahum...). Zo mocht ik het boek van MmeZsaZsa al nalezen voordat het in de winkel kwam, roept de uitgeefster mij af en toe aan haar bureau als ze denkt een interessant boek ter vertaling te hebben gevonden en onlangs mocht ik zelfs een stukje schrijven voor Het Grote Naaiboek!

Stiekem is het een beetje mijn droom om te copywriten voor dergelijke boeken, maar er heerst nog wat onzekerheid of ik daar wel goed genoeg voor ben en trouwens, hoe begin je daar aan, copywriter worden?

In ieder geval, jullie kunnen binnenkort zelf beoordelen of ik een goede copywriter zou zijn, want als jullie Het Grote Naaiboek in huis halen, kunnen jullie van mij leren hoe jullie een radarblad moeten lezen. Jihaa, helemaal zelf geschreven!

Verder bevat het boek een hele waaier aan naaitechnieken en enkele leuke en mooie projecten. Zorg dus maar dat die binnenkort in jouw boekenkast staat! Binnenkort in de betere boekhandel!

Halloween!

Halloween is ondertussen al een beetje oud nieuws, maar vorig weekend waren wij uitgenodigd op een klein Halloweenfeestje met dresscode "verkleed". Omdat ik nu zelfs te dik ben voor mijn normale kleren, zag ik een kostuum niet echt zitten, tot ik wat inspiratie vond op Pinterest (weeral). Tja, als je zwanger bent op Halloween, moet je dat maar uitspelen zeker...

 Een oranje T-shirt en wat zwarte flockfolie is alles wat je hiervoor nodig hebt!

F. vond zijn inspiratie ook op het Internet, dus was ik ineens een jute zak aan het omvormen tot het masker van Dr. Crane uit Batman Begins. Akelig, niet?

En uiteraard, zoals elk jaar, maakte ik ook een pompoen voor aan de voordeur. Nu we een voortuintje hebben kunnen onze buren daar ook van meegenieten. Hoe je zelf een pompoen maakt, legde ik vroeger als eens uit.

Happy Halloween! 

30 weken - Zelfmaak voor de baby

Tussen alle verf- en behangklussen die nog in ons huis moeten gebeuren door, vind ik soms (heel soms) een momentje om wat zelfgemaakte kleertjes voor de baby te fabriceren. Vandaag heb ik voor het eerst geflockt! Inspiratie vond ik op Pinterest, bodies zijn van de Zeeman en flockfolie kocht ik online bij De Stoffenkamer.

Het was even zoeken naar een juiste methode, want het bakpapier dat ik eerst gebruikte om de flockfolie op de stof te strijken gaf een beetje bruin af. De persdoek die ik daarna nam en dubbel plooide was te dik waardoor het allemaal niet goed bleef plakken. Maar uiteindelijk is het, met wat binnensmonds gevloek, toch gelukt.

Voor andere baby's maakte ik al een paar exemplaren, maar nu kan mijn eigen baby binnenkort ook een Happy Animals T-shirtje aan! Met vosjes uiteraard...

Ook maakte ik nog een kruippakje van een gratis patroon van kiind.nl. Enkel de drukknoopjes aan de beentjes moeten er nog op geraken.Tja... afwerking is niet altijd mijn sterkste punt...

De foto's zijn trouwens genomen op de vloer in onze keuken waar ze vandaag deze grijze vinyl kwamen plaatsen. Wat een wereld van verschil met die lelijke bruine tegels! Binnenkort volgt daarvan een uitgebreide voor-en-na-reportage!

24 weken - Babybuit

Amaai, ik vind al die babykleertjes ongelooflijk schattig! Voordat we wisten dat we een zoon gingen krijgen, kocht ik maar weinig kleertjes omdat alles erg 'meisje' of 'jongen' is. Dat vind ik helemaal niet erg, maar het maakt het er niet makkelijker op om al voordat je het geslacht weet aan het shoppen te slaan.

Nu we al 4 weken weten dat het een jongen wordt, breid ik langzaamaan de garderobe uit. Tijd voor een tussenstand! (En ik heb ontdekt dat je in de, laat ik maar zeggen 'sociaal minder aanvaarde' winkels, erg leuke dingen kan scoren...)

Pyjama en berenmuts met wantjes (Zeeman)

Body, broekje en mutsje (Zeeman), rammelaar (Sebra)

Bodies (Wibra), rammelaar (Sebra)

Cadeautjes van moeke en vake uit de Elzas.

Kussentje vosje (Ferm Living), kussentje met meisje is nog uit mijn eigen kindertijd, blikken doos voor baby's apotheekje is een cadeautje van moeke en vake uit Frankrijk.

Dekentje en sokjes (Zeeman), rammelaars (Sebra)

Voor als hij 'het meneertje' moet zijn (Hema) 

Bodies (Hema), knuffel muis (Kringloopwinkel)

Body links (Zeeman), body rechts (Hema)

En laat dit vooral nog maar 't begin zijn!