Make-it-workshop

Als u hier af en toe eens over de vloer komt, dan weet u dat ik werk in de uitgeverij die de broedplaats van MmeZsaZsa's "Allemaal rokjes" is. Als u hier niet af en toe eens over de vloer komt, wel..., dan weet u dat nu. En als u niet weet wat een MmeZsaZsa of een "Allemaal rokjes" is, dan kan u dat hier allemaal lezen.

Toen het boek pas verschenen was, verschenen ook her en der op de bureaus van mijn collega's steeds meer "Allemaal rokjes" boeken. Zelfs op die van de mannen... Tijdens een middagpauze verzuchtte iemand dat stap 1 (het kopen van het boek) nu wel gezet was, maar dat stap 2 (ook effectief zelf een rokje maken) toch maar op zich liet wachten.

Dus dacht ik bij mezelf (en dat dacht ik luidop daar in de eetzaal): "Ik zal eens een workshop organiseren hier op het werk om een rokje te maken." Ik lachte er maar wat bij, want serieus, ik zou eens een workshop gaan geven zeker?!

Maar de reacties waren nogal enthousiast en dus bevond ik me een maand later, na het werk in onze eetzaal, omringd door 8 vrouwelijke collega's en hun naaimachine. Ik ging hen op twee avonden leren om het wikkelrokje van MmeZsaZsa te maken.

Slik! Als u nu denkt dat ik, Project Runway-gewijs, als een elegante Tim Gunn, de kin ondersteunend op de hand, langzaam door de kamer struinde met bedenkelijke blik en af en toe wuivend met de hand "carry on people!" uitriep, dan heeft u daar niet zo'n geheel correct beeld van.

Ik vloog eerder van hier naar daar, van de ene collega naar de andere, want daar zat de draad weer verstrikt in de naaimachine, en oh... daar weet iemand niet hoe dat ene stukje in het andere past, en daar is iemand die al bijna verkeerd aan het knippen is! De haren wild, de voeten pijn en het zweet in de oksel, kan ik moe en voldaan toch zeggen dat ik 8 collega's hielp een rokje te maken, en dat voelt toch behoorlijk goed...

Twee avonden zijn klaarblijkelijk nét iets te kort om uit het niets en als beginneling een rokje te maken (vele rokjes bleven in de workshop onomgezoomd), dus foto's van het resultaat moet ik u helaas verschuldigd blijven, maar hier alvast een sfeerbeeld...

"Make it work!"

Allemaal rokjes

Ik had u een rokblog beloofd en een rokblog krijgt u. U krijgt zelfs in chronologische volgorde alle rokjes te zien die al ooit (afgewerkt) van onder mijn naaimachine zijn gerold. Allemaal, behalve deze hier, want die heeft u (misschien) al eens gezien. Rokje nummer 1 was dat, zonder blinde rits, zonder beleg en bovenaan afgewerkt met een biais. Voor wie dit Chinees is, zo ziet dat er dan uit:

Niet zo heel netjes dus, maar dit stukje zit dan ook strategisch verborgen onder een truitje. Na rokje nummer 1 volgde in de zomer rokje nummer 2, in aarbeienmotiefje en onderaan afgewerkt met een opgestikt lintje.

Maar ook hier geen blinde rits en een niet echt propere afwerking, maar eigenlijk is er geen kat die dat ziet (afgezien van die rits misschien). Alleen voel ik me in dat stofje eigenlijk maar 10 jaar oud...

Rokje nummer 3 was blauw en had bolletjes en werkte ik af met een versiering die ik elders op een blog had gezien (excuses, ik weet totaal niet meer waar). In ieder geval had zij het idee zelf 'gestolen' van één of ander rokjesmerk dat van die versiering hun handelsmerk had gemaakt. Soms twijfel ik of mijn heupen er niet te breed uitzien in deze rok, omdat die toch wel serieus geaccentueerd worden. Wat denkt u daar eigenlijk van?

Het patroon is  er eentje van Burda (nr. 8176) trouwens, voor de liefhebbers.

Ik moet hem alleen nog eens strijken precies...

Rok nummer 4 is eigenlijk de rok waar ik het meest tevreden over ben en die ik ook het vaakst draag. Vanaf hier is de afwerking ook beter en alleen maar blinde ritsen (of halfblind in sommige gevallen...)! Het is een patroon uit de Knipmode dat in blogland nogal populair is (ontdekte ik achteraf). Andere maaksels hiervan kan u hier, hier of hier ontdekken. Achteraf bekeken had ik die plooi liefst een eindje dichtgestikt, want nu hangt die zo open als ik ga zitten of gebruik maak van mijn zakken. De rode knoopjes zijn strategisch geplaatst op plekjes waar de stof een beetje trok, maar dat moet ik er misschien maar niet bij vertellen. Euh... die knoopjes zijn dus louter ter versiering! De stof is blauwe polyester en dat kreukt zo niet gelijk een katoenen rok (want daarvan krijg ik het op mijn zenuwen).

 

Rok nummer 5 is mijn naailesrok en omdat ik nog helemaal in de ban was van stolpplooien, koos ik ook daar voor een plooi, deze keer in een groene polyester. We vertrokken in de naailes vanuit een rechte rok, op maat getekend, maar uiteindelijk bleek het eindresultaat nog een maatje te groot te zijn en past de rok ook niet zo mooi aan (kijk maar naar die bolling aan mijn linkerkant, dat is dus níet mijn heup hè...). Die plooi ziet er echter verdomd goed uit...

Rok nummer 6 is de laatste creatie en maakte ik in een glanzende rood-witte-bolletjesstof van Julija's shop. De voorkant versierde ik met een knopenpat. Als jullie binnenkort allemaal het boek van Mme ZsaZsa kopen, dan weten jullie ook hoe je dat doet, want dat wordt daar allemaal stap voor stap in uitgelegd! Eigenlijk is dat iets keisimpel voor toch een mooi resultaat.

Voor deze rok vertrok ik van hetzelfde patroon van de Knipmode, liet de zakken weg, deed de nodige aanpassingen voor het knopenpat en maakte hem 5 cm wijder onderaan. Toch is dit rokje niet zo zwierig als ik gehoopt had, maar het is wel een ideaal zomerrokje lijkt me.

En nu wil ik graag een kleedje maken, in tricot of zo! De oh zo gevreesde tricot, waar ik me ooit al aan waagde en het gauw weer opgaf! Wat gaat dat geven!?

Eureka! Ik heb een rok gemaakt!

Een van de voornaamste redenen waarom ik vorig jaar in september naailessen ben gaan volgen, was dat ik dan zelf een eenvoudige rok in een leuke stof zou kunnen maken. In de winkel vind ik namelijk nooit mijn goesting in rokken. Vaak hebben rokken téveel tierlantijntjes, zitten ze niet comfortabel of zijn ze ronduit saai.

Ik wou dus zelf een rok maken! Het maken van een rok ging echter niet zomaar van een leien dakje. Al snel nadat ik mijn eerste naailessen kreeg besefte ik dat ik met mijn pas opgedane basiskennis nog niet meteen aan een rok toe zou komen. Dus maakte ik wat tassen en zakjes en kleine prulletjes, en ik was daar al best tevreden over.

Maar de gedachte aan die rok liet me niet los, zeker niet toen ik het Internet begon af te schuimen en blogs zag van mensen die ook nog maar pas naaiden en daar al met hun zelf gemaakte rok stonden te paraderen.

Ziehier het relaas van mijn eigen rok, die ik heden ten dage in mijn kleerkast mag hangen.

Fase 1: Poging tot patroontekenen
Niet de meest eenvoudige fase, maar dankzij Tante Hilde werd deze berg toch al ietsje minder hoog. Nu ja, niet in eerste instantie. Toen ik de handleiding voor dit patroon voor de eerste keer las, dacht ik dat ik zowaar een andere taal aan het lezen was. De tweede keer dat ik mij geconcentreerd boven de tekst boog, kreeg ik dan toch een patroon uit mijn potlood! Toen ik, al helemaal geënthousiasmeerd, vlijtig mijn stof begon te knippen en de voorste helft van mijn soon-to-be-rok voorhield besefte ik dat ik nooit of te nimmer in deze rok zou passen.

Fase 2: Een patroon!
Licht gefrusteerd en zwaar teleurgesteld gooide ik alles toen maar in een hoekje, tot ik een paar maanden later deze dame om raad vroeg. Zij wist me te vertellen dat ik mijn maten best wat ruimer nam, de rok minder recht moest maken en voldoende naad moest tekenen.
En toen lag er -eindelijk- een goed passend patroon op mijn tafel!

Fase 3: Toch maar een proefrok maken
Allemaal goed en wel, dat patroon, maar (met mijn eerste ienie mienie rok in gedachten) vertrouwde ik het zaakje toch nog niet helemaal. Hoe moest ik dat ding nu in elkaar gaan zetten! Met wat overtollige gordijnstof maakte ik eerst een proefrok, die helemaal niet mooi zat (want IKEA-gordijnstof is, u raadt het nooit, nogal stijf!), maar wel paste.

Fase4: Tijd voor het echte werk

Stof van Julija's shop



Zij die zich door deze hele blok tekst hebben moeten worstelen, worden dan nu toch beloond met een foto van het eindresultaat. Met dank aan nogmaals deze dame, waardoor ik wist hoe ik mijn rok moest voeren en hem een beetje deftig in elkaar kon zetten. De nepen vooraan heb ik wel langer gemaakt dan in het patroon werd voorgeschreven, omdat de stof vooraan, bij het stappen, opbolde. Langere nepen losten dit probleem op! Hoera!



Als u me nu wil excuseren, ik ga nog een rok of 5, 6 maken...

* * *