10 in 11: het verdict

Het begon in januari van dit jaar met goede voornemens: als pas beginnende naaister 10 projecten tot een goed einde brengen voordat 2011 alweer voorbij zou zijn en daar verslag van uitbrengen op deze blog.
 
Dit was mijn lijstje en hoe ik het ervan af heb gebracht:

1. Een nieuwe hoes maken voor mijn naaimachine. De vorige ziet er namelijk nogal vies uit en is ook gerafeld aan de onderkant. Tijd voor vernieuwing!
Aan de hoes was ik begonnen, maar halverwege ging er iets mis waardoor het ding maandenlang in de kast bleef liggen tot ik in de zomer een gloednieuwe naaimachine kocht die in het bezit was van een stevige, plastic afdekhoes. Exit stoffen hoes richting vuilnisbak....

2. 'Iets' maken voor de nieuwe baby van een goede vriendin. Momenteel is zij nog hoogzwanger en zwijgt als het graf over het geslacht van die ongetwijfeld roze wolk van een baby. Bovendien leest zij dit hier wellicht ook, dus wat ik precies maak blijft (net zoals het geslacht) voorlopig nog een goed bewaard geheim!
Gelukt! Daarover alles hier te lezen.



3. Bovengenoemde baby heeft ook een zusje in de persoon van mijn allerliefste nichtje. Zij krijgt dit jaar een mooi jurkje van haar tante.
Gelukt! Dankzij het geweldig mooie patroon van Riet. The-making-of is hier te vinden.



4. Voor mezelf maak ik een pyama. Kort of lang, dat heb ik nog niet beslist!
Gelukt, in de naailes. Alleen jammer dat de pyama te groot is en ik de stof beugezien ben. Maar allez vooruit, hier een foto van de verrimpelde pyama.

5. Omdat het lief er al héél lang over zaagt... ook ineens maar een pyama voor hem.

Niet gelukt. De stof ligt in de kast, het patroon is klaar om wat aangepast te worden, maar toch gebeurt er niets. Misschien iets voor volgend jaar?

6. Aangezien ik in september vermoedelijk aan een tweede module in de naailes begin, hoop ik voor mezelf een rok te kunnen maken. Dus, met of zonder begeleiding, dit jaar maak ik een rok voor mezelf!
Meer dan gelukt. Na rok 1 kwamen rok 2 (rood met aarbeienmotiefje), rok 3 (blauw met witte bolletjes) en rok 4 (uit blauwe polyester mét zakken). Rok 5 (groen) is bijna klaar in de naailes en rok 6 (rood) is thuis in de maak. Verwacht u binnenkort aan een rokblog.



7. Al dat naaigeweld vraagt ook om een gezellig plekje in ons appartementje om dat allemaal te verwezenlijken. In 2011 creëer ik een gezellig naaihoekje, ook weer voor mezelf...
Gelukt! Alles mooi bij elkaar op een bureautje naast de boekenkast! Ik zou liever ooit een plekje hebben aan een groot raam met een mooi uitzicht, maar voorlopig zit ik daar goed in mijn hoekje.



8. Recent heb ik leren breien en hoewel ik niet echt het engelengeduld heb dat daarvoor nodig is, wil ik dit jaar een sjaal breien.
Niet gelukt. Breien is helaas niet voor mij weggelegd...

9. Om toch nog wat ruimte te laten voor plotse invallen, las ik hier ook één verrassingsprojectje in! U weet nog niet wat het is, ik weet nog niet wat het is. Laat het een ingeving van het moment zijn!
Gelukt. Het knisperdoekje voor Aidyn, het rokje voor Sterre, stoffen tasjes, de verschoningsmat voor de baby van de buren, ...



10. Omdat het er in 2010 niet van is gekomen, wil ik graag dit jaar wat kerstdecoratie maken voor in de kerstboom.
Euh... gelukt? Ik heb welgeteld één kerstdecoratieding gemaakt: een geborduurd gingerbread-koekje dat nu een beetje zielig en moederziel alleen in de doorgang van de salon naar de eetkamer hangt. Volgend jaar volgen er nog (misschien...).

En nu zal ik maar eens iets nieuws maken zeker?

Secret Santa - De Verlossing

Twee maanden geleden schreef ik me in voor Secret Santa. Het concept is eenvoudig: bezorg iemand in blogland tegen 20 december een cadeautje via de post en ontvang er zelf ook eentje. Tja, daar móet je wel aan meedoen niet?

Toen ik de gegevens van 'mijn slachtoffer' via mail aankreeg, was ik heel enthousiast, want het was een blog die ik tot dan toe nog niet ontdekt had. Maar een cadeautje bedenken voor iemand die je niet kent (zelfs al heeft die persoon een lijstje gemaakt van dingen ze leuk vindt) was uiteindelijk toch moeilijker dan ik dacht. Het budget ligt immers ook rond de 10 euro en ik wou niet één, maar vele kleine cadeautjes geven. Stress!!

Gelukkig was er niet veel later een boekenverkoop op mijn werk, waar ik een Franstalig, landelijk interieurboek op de koop wist te tikken voor een luttele 1 euro (Jaja, bij een uitgeverij werken is wel plezant ...). Dat trof, want ik was de Secret Santa voor Nathalie, die in Wallonië woont en een tweetalige blog heeft. Toevallig hield Nathalie wel van landelijke interieurstijl, dus toen ik dat boek vond begon zich een idee te vormen in mijn hoofd.

Dit is het uiteindelijk geworden: een Kerst-verwenpakketje bestaande uit het interieurboek, een zakje Kersthee, kerstchocolade, een geurkaarsje met winterkruiden en een zelfgemaakte shopper om dat allemaal mooi bij elkaar te houden. Hopelijk ben je er blij mee Nathalie! Geniet ervan!

Toen mijn Secret Santa pakje de deur uit was, begon ik wel érg benieuwd te worden naar mijn eigen Secret Santa. Op woensdagavond ging ik met vriendinnen naar een theatervoorstelling. Toen ik terug thuis kwam, stond het lief me op te wachten aan de deur met een groot pak in zijn handen! Mijn Secret Santa was aan de deur afgeleverd! Ik kon me nog net genoeg bedwingen om eerst een foto van het pakje te maken.

Maar die verpakking werd al snel opengescheurd. Ik ben nu eenmaal niet zo'n persoon die geduldig plakbandje per plakbandje losmaakt. Het kaartje dat erbij zat had me al té nieuwsgierig gemaakt, want het zei dat mijn cadeautje in de richting van 'Scandinavisch design en boeken' was gegaan.

Het eerste wat me tegemoet kwam toen toen ik het pak openmaakte, was de geur. De geur die ik herkende van de boomhut in Frankrijk waar we deze zomer logeerden.

Toen kwamen er twee grote, houten letters tevoorschijn die ik als boekensteun kan gebruiken of gewoon ter decoratie op de kast kan plaatsen! Bedankt Ilse, ik ben er echt ongelooflijk blij mee!

Druk?

Bloggers die gedurende een maand niets posten, komen daarna meestal met de booschap dat het misschien wel rustig is op hun blog, maar dat hun echte leven druk, druk, druk is. Tot vóór één week geleden was mijn leven eigenlijk niet druk. Ik had geen stressvolle dagen op het werk, had niet veel sociale verplichtingen of sprak zelfs niet echt met veel mensen af. Meer nog, ik genoot in november van een weekje vakantie met beste vriendin L., in New York. Ja, New York!
'Waarom blog jij daar dan niet over?', vraagt u zich nu misschien af. Tja, geen idee. Omdat ik er ten eerste niet van overtuigd ben dat er ook maar iemand op mijn geschrijf zit te wachten en ten tweede omdat ik er geen zin in had en er daardoor niet de juiste woorden voor vond. Mijn naaimachine stond in november ook maar te verstoffen en het huis(houden) verging hetzelfde lot.

Sinds een week wordt het wél druk, heb ik wél stressvolle dagen op het werk en spreek ik met heel wat mensen af op mijn vrije momenten. Van die vrije momenten geniet ik ten volle, maar het zijn die stressvolle dagen op het werk die in mij de drang opwekken om eens heel luid te gillen of heel hard te huilen. Of die twee gecombineerd. Ik zou hier op mijn blog de juiste woorden willen vinden om die drang met gevatte omschrijvingen de nek om te wringen en alles van me af te schrijven. Maar er komen geen woorden, er komt ook geen gegil en er komt geen gehuil. Er komt niets, alleen een onsamenhangend en cryptisch blogbericht.

Daar zal u het voorlopig mee moeten doen...

10 geheimen onthuld

Ik kreeg van Sylvie een stokje. Nee, eigenlijk heb ik het weinig subtiel uit haar handen getrokken... In ieder geval, ik heb het en nu moet ik 10 dingen met jullie delen die jullie nog niet wisten. Hm, misschien was ik beter wat selectiever geweest in mijn rooftocht naar een stokje (ik had de inhoud van mijn handtas op tafel kunnen zwieren, zoals hier of hier), want nu moet ik 10 geheimen over mezelf prijsgeven...
Maar een stokje kan niet genegeerd worden, dus hier gaan we.

- Ik pak niet op papier. Foto's van mezelf vind ik altijd erg lelijk en ik herken mezelf er niet in. Ik zie niet dezelfde persoon die ik in de spiegel zie. Daarom zijn er ook weinig foto's van mezelf en deins ik er niet voor terug mijn hoofd eraf te knippen als ik foto's op mijn blog zet. En jullie maar denken dat ik dat doe voor de anonimiteit!

- Ik ben niet zo'n moeilijke eter en lust vrij veel ingrediënten, maar er zijn heel wat ingrediënten die ik wel lust in de ene, maar niet in een andere vorm. Zo lust ik wel graag eens een omeletje, spiegelei of zacht gekookt eitje, maar hardgekookte eitjes vliegen resoluut vantussen mijn smoskes. Chocomelk lust ik heel graag koud en dik. Warm vind ik het maar niets. Ik doe altijd melk in mijn koffie, maar van de geur van melk krijg ik spontaan braakneigingen.

- Thuis heb ik maar een klein terrasje dat ik wél zo groen mogelijk wil hebben, want toen ik nog bij mijn ouders woonde hadden we een grote tuin die mijn mama mooi aanplantte en goed onderhield (en nog steeds doet). Ik denk wel eens dat ik haar groene vingers geërfd heb, want ik ploeter graag in de grond en trek al eens graag een verdord blaadje af, maar al mijn plantjes gaan dood, omdat ik mijn interesse erin verlies als de nieuwigheid eraf is, als ze te wild beginnen te groeien of als het te koud is om het terras op te komen. Geen groene vingers dus, tenzij ik die in de loop der jaren nog kan kweken.
(Mag ik hierbij toch even vermelden dat sinds ik nieuwe plantjes kreeg van de mama halverwege september, ik nog geen enkel plantje dood heb laten gaan. Er is nog hoop!)

- Als ik een nieuw gezelschapspelletje speel, win ik áltijd de eerste keer. Daarna zelden tot nooit meer...

- Enkele jaren geleden joeg ik het lief en mijn broer de schrik op het lijf toen we in het reuzenrad op de kermis van Antwerpen zaten en ik hysterisch begon te roepen "Ik wil er uit!! Ik ga springen!!". Ik heb altijd hoogtevrees gehad, maar naartoe ik ouder word, wordt die ook erger. Ik viel bijna flauw in de lift van het Atomium (die heeft een glazen plafond!), stond met bibberende knieën op de Eifeltoren en zelfs in het Belfort van Brugge. Ik laat mijn hoogtevrees niet graag dicteren dat ik geen mooie uitzichten meer kan zien, maar in een reuzenrad, een hoge zwiermolen (de horror!!) of luchtballon krijg je mij niet (meer)...

- Ik ben verslaafd aan chips (vooral het 'Lays Baked'-assortiment) en kan zo'n hele zak chips op een half uur tijd opeten. Jawel...

- Ik aard niet goed in grote groepen mensen. Ik dreig verloren te gaan in het niets als een groep te groot wordt. Dat is gelukkig niet zo bij mensen die ik goed ken, maar als ik de mensen in kwestie niet zo goed ken, word ik onzeker en ga ik ervan uit dat niemand behoefte heeft aan mijn mening. Dus zwijg ik liever en luister (want daar kan je al veel mee leren), maar daarom sta ik in nieuwe groepen ook wel bekend als 'een stille'. Eens ik geïntegreerd ben in een groep, heb ik ook geen probleem meer met nieuwkomers. Vertrouwdheid is voor mij heel belangrijk.

- Ik kan niet tekenen en ben een beetje jaloers op mensen die dat wel kunnen. Het lijkt me geweldig als je zelf de tekeningen kan maken die je mooi vindt en mensen zelfgemaakte kaartjes kan opsturen. Ik kamp ook vaak met een gebrek aan inspiratie. Zo wil ik al lang eens zelf een knuffel maken die ik zelf 'ontworpen' heb, maar ik kom niet verder dan de ideeën die ik elders (op)pik.

- Als ik tv kijk of met een boek in de zetel zit, zit ik altijd onder een dekentje. Ja, zelfs in de zomer als het buiten 28° is.

- 'Jingle all the way' (inderdaad, met Arnold Schwarzenegger) is mijn favoriete kerstfilm...

Ik geef het stokje door aan Animuz!

Handleiding: hoe maak ik een Halloweenpompoen?

Het is herfst! Een gezellige periode waarin het langzaamaan kouder wordt, de ochtenden mistiger zijn, de buitenlucht frisser ruikt, de zon lager hangt en een oranje gloed afgeeft en de bomen de mooiste kleuren hebben.

Hoog tijd dus om terras en tuin in aangepaste herfst- en Halloweensfeer te brengen. Lees hier hoe je zelf een Halloweenpompoen kan maken!

Stap 1: Het juiste materiaal

Pompoenen zijn niet zo lastig te verkrijgen als je zou denken. Wij (ik en mijn mama) vonden de onze gewoon in de Colruyt. Misschien moelijker te vinden zijn de speciale pompoenattributen die mijn mama enkele jaren geleden op de kop heeft weten te tikken. Maar geen nood, u kan best een pompoen uithollen en kerven zonder de ‘Pumpkin Masters Scrapers Scoop’…

Je kan op de pompoen zelf een gezicht tekenen, maar eenvoudiger (zeker voor zij die niet zo bedreven zijn in de grafische kunsten, zoals ik) is het om te werken met een sjabloon. Typ maar eens ‘pompoen sjablonen’ of ‘pumpkin carving patterns’ in in Google en u vindt vast wel iets naar uw gading. Ik vond mijn 'Jack the Pumpkin King'-patroontje hier. Eventueel aanpassen aan het formaat van je pompoen en printen maar.

Stap 2: Een deksel maken

Teken langsheen de bovenkant van de pompoen met potlood een cirkel, met daaraan een ‘tand’, zodat je het deksel altijd juist kan terugzetten. Bestudeer eerst de vorm van je pompoen en bepaal waar je het gezicht wil hebben. Zorg ervoor dat de tand achteraan zit! Snij het deksel dan voorzichtig los langsheen de cirkel. Je kan dit doen met een keukenmesje, of een mini-zaagje.

Stap 3: Uithollen

Een pompoen is binnenin hol, draderig en met erg veel zaden. Alle draden en zaden moeten er onverbiddelijk uit. Daarna dun je ook de wanden uit. Dit kan je doen door met de lepel langsheen de wanden te schrapen. Met het vruchtvlees kan je later lekkere pompoensoep maken! Vergeet ook het deksel niet af te schrapen. De kant waar je tekening komt, moet ongeveer 2,5 cm dik zijn.

Stap 4: Sjabloon aanbrengen

Nadat de pompoen voldoende uitgehold is, even afspoelen onder de kraan en afdrogen. Knip daarna je sjabloon uit. Je kan het sjabloon met plakband vastkleven, maar makkelijker is het papier op je pompoen te spelden.

Prik daarna langsheen de randen van je sjabloon op telkens zo’n 0.5 cm van elkaar. Werk zo je hele sjabloon af en verwijder daarna het papier.

Stap 5: Sjabloon kerven

Het sjabloon staat nu mooi op de pompoen uitgestippeld. Zaag of snij nu de delen weg. Deze stap vereist enige nauwkeurigheid en concentratie, vooral als er wat detailwerk aan te pas komt. Rustig en geduldig werken is de boodschap. Duw de te verwijderen stukjes van binnenuit voorzichtig uit de pompoen.

Stap 6: Kaarsjes branden

Spoel en droog de pompoen. Smeer hem daarna langs binnen en buiten in met zonnebloemolie of arachideolie. Hierdoor gaat de pompoen mooi glimmen en kan je hem langer bewaren. Althans, volgens de Libelle... De effectiviteit ervan zal binnen enkele weken blijken...

Plaats 2 of 3 theelichtjes in de pompoen en griezelen maar!

De Broers van Julienne

Bron foto: Zone 03

Ik wou dat mijn broer zo lekker kon koken, dan stond ik elke week minstens één keer bij hem op de stoep. Het is echter Julienne die dat geluk heeft.

Vorige donderdag ging ik er eten met J. en M. en hoewel ik al in biologische restaurants kwam waar biologisch synoniem stond voor 'kleine porties zodat jij, beste klant, niet dik wordt', zijn de broers van julienne erg gul met hun borden. En lekker zeg! Ik had een oosterse zalmstrudel met een thais stoofpotje in kokosmelk en rijst, J. had een Marokkaanse croute (bladerdeeg gevuld met couscous) en M. had een groentenstoofpotje met pasta.

Ook om mee te nemen én vlak in mijn buurt.

Beste Julienne en broers, ik ga nog meer bij jullie over de vloer komen. Wie in Antwerpen woont (en wie niet in Antwerpen woont), allen daarheen!

http://www.debroersvanjulienne.be/

Kasteelpleinstraat 45

2018 Antwerpen

Secret Santa

Blogland is geweldig! Fascinerend hoe zich een hele gemeenschap kan vormen via het scherm van je computer van mensen die je nog nooit gezien hebt, maar bij wie je wel af en toe mee mag kijken in hun leven. Hoewel ik betwijfel dat mijn eigen blog zo vaak bezocht wordt zoals ik bij sommige anderen 'de deur platloop', participeer ik graag in de activiteiten die her en der in blogland georganiseerd worden. Ik ben nog altijd volop bezig aan mijn '10 in 2011', en hier staat alweer een andere sociale activiteit voor de deur: de Secret Santa!

Dankzij de organisatie van Tess krijg je de gelegenheid om een cadeautje te maken, kopen, samen te stellen, ... voor iemand uit blogland die je niet kent. Zelf krijg je op 20 december ook een cadeautje!
Iedereen stelt voor zichzelf een moodboard samen, zodat je de persoon voor wie je iets koopt toch een beetje kan leren kennen en het is een ideale gelegenheid om ook eens wat nieuwe blogs te ontdekken.

Kerstmis is sowieso al een gezellige tijd van het jaar, en dit jaar zal het er alleen nog beter op worden! Inschrijving en moodboard zijn verstuurd, en nu is het wachten op de gegevens van mijn 'slachtoffer'.

Meeeeeerry Christmas everyone!